Istanbul geschiedenis is relatief jong in vergelijking met andere steden in de Middellandse Zee. De stad werd in de 7de eeuw voor Christus door Griekse kolonisten uit Megara. Hun leider was Byzas, vandaar de oorspronkelijke naam van Byzantium. Volgens de legende, het orakel van Delphi Byzas van de commissie vond een stad "aan de stad der blinden". Er wordt gedacht dat dit de stad van Chalcedon aan de andere kant van de Bosporus, waarvan de bewoners moet zijn geweest blind niet in het voordeel van de strategische ligging van hun stad.
Byzantium was een goed versterkte stad aan drie kanten door water, omringd was.Dit was niet een probleem voor de Perzen in het begin van de zesde eeuw voor Christus belegerde de stad. Tweehonderd jaar later gebeurde het weer Philippus van Macedonië, de vader van Alexander de Grote, en in de tweede eeuw na Christus werd verwoest door de Romeinse keizer Septimius Severus. De laatste herstelde de stadsmuren en bouwde de Hippodroom, die de buitenmuren nog overeind naast de Blauwe Moskee te zien.
Tijdens het klassieke tijdperk van Byzantium strategisch belang bij het toezicht op de ingang van de Bosporus en de handelsroute naar de koloniën aan de Zwarte Zee. De stad heeft nooit een leidende rol gespeeld en is altijd dienstbaar aan te nemen ten opzichte van andere machtige steden.
Dit alles veranderde in de 4e eeuw, toen het Romeinse Rijk werd geteisterd door burgeroorlog en haar verval was rubriek. Constantijn besloot dan ook haar zetel van de regering naar Byzantium. Hij beschouwde zijn nieuwe hoofdstad genaamd New Rome, maar uiteindelijk koos voor een bescheiden Constantinopel.
Het Romeinse Rijk in tweeën, en dat was Constantinopel de hoofdstad van het Oost-Romeinse Rijk. Na de val van Rome, Constantinopel was de hoofdstad van de hele afbrokkelende Romeinse Rijk. Tijdens het Midden-oostelijke provincies bleef een buitenpost van de Romeinse beschaving, maar na verloop van tijd werd het gericht Griekse en verloor het bekend als het Byzantijnse Rijk. Ook dit rijk in verval, voornamelijk als gevolg van politieke intriges en samenzweringen.
In 1453 Sultan Mehmet II vond uiteindelijk Constantinopel, het Byzantijnse Rijk, die ophield te bestaan. De stad werd gekozen als hoofdstad van het Ottomaanse Rijk, dat op zijn hoogtepunt strekte zich uit van Wenen naar het puntje van het Arabische schiereiland. De stad door de Turken nog steeds Konstantinyye genoemd, maar de naam Istanbul werd steeds vaker gebruikt. Het is opmerkelijk dat de stad van die naam tot 1930 officieel werd toegewezen.
In 1923, Mustafa Kemal Atatürk, de voorzitter van de Turkse Republiek. Hij maakte Ankara de hoofdstad van het land. Dit was een symbolische breuk met het Ottomaanse verleden. Sinds de Tweede Wereldoorlog, is in Istanbul enorm gegroeid. In de moderne buurten, zien we enorme flatgebouwen, wolkenkrabbers, hangbruggen en spectaculaire prestigieuze gebouwen, waardoor de stad het uiterlijk heeft een 21e-eeuwse metropool. De oude wijken blijven met hun Ottomaanse moskeeën en paleizen, echter nog steeds straalt de sfeer van vroeger.
